hari2 hujan.. apa blh bt? dy sendiri yg turun. aq x paksa pun.. bula tgk smue bnda hujan mula turun. matahari aq mmg sudah tiada. dy te lah menerangi dunia org lain. tiada sesiapa pun yg pedulikan aq. aq bunga yg kecik & hampir layu. walaupun berjuta air hujan jatuh keatasnyer. ia tetap layu.. ia sudah tidak mahu hidup lg, walau dibaja seratus tahun pun. ia tetap tidak mahu membesar.. ia terus kesepian bersama dunia kecilnyer. dunia yg sgt sepi & gelap..

pernah suatu hari, matahariku bertanya kpd ku.. 

matahari: bunga tolong pejamkan matamu skrg?
bunga: mengapa mahu menutup mata?
matahari: ttp sajalah...
bunga:baiklah, aq ttp skrg..
matahari: apa yg kau nmpak?
bunga: gelap sgt..
matahari: seperti itulah duniaku tanpa kehadiranmu.. duniaku akan jd gelap gelita..
bunga: aq pun begitu jua.. akan terasa gelap tanpa kehadiran kau wahai sang matahari..

aq sentiasa mengigati janji matahari kepada aq.. 

janji tidak akan meninggalkan ku..
janji akan cuba bahagiakan aq walaupun dy tahu dy x mampu..
janji tidak akan bt aq menangis lg..
janji untuk tidak mengulangi kesilapan yg sama..
janji untuk selalu mencintai aq..
janji untuk selalu menyanyangi aq..
dan byk lg matahari janjikan pd aq...

aq terlalu sygkan matahari aq.. walau sesusah manapun kau untuk menerangi bumi nie tetapi aq tetap berdiri dibelakangmu matahariku.. aq x sanggup melihat kau pudar diatas sana. ramai yg akan merana jika kau tiada.. aq sentiasa membiarkan matahariku menerangi hidup org lain kerana itu kehidupan kau. tetapi tanpa aq sangka, matahariku kini telah melihat bulan. bulan yg dekat dengannya.. aq hanyalah bunga yg kecil & berada jauh terperosok dibawah rimbunan pohon2 merendang. drpd kejauhan aq hanya dpt memandang matahariku kian menyinar terang bersama bulannyer. aq pula dibawah tidak diperlukan lg. dulu aq membantunya memberikan o2 tetapi kini dy tidak memerlukan aq lg. aq hanya bunga yg menunggu masa untuk dicabutkan drpd tempat asalku. tempat dimana aq mula2 melihat matahariku..

apabilaku lihat barang2 pemberian matahari. aq menjadi sgt sedih, sedih sgt2.. sehinggaku tidak tahu mahu mengadu kepada siapa. kehidupanku kosong, tiada lg panggilan manja oleh matahariku. tiada siapa lg yg sudi untuk berteman dengan aq. aq disini meratap seperti org kehilangan suami tercinta.. aq berharap matahariku merasai beban & tekanan yg bunga kecil ini lalui.

ye mmg bunga kecil ini tidak menguntungkan sang matahari yg gagah diawan biru. tetapi bunga yg kecil nie blh mendengar setiap bait kata2mu, jika engkau mahu berbicara...

matahari, matahari, matahariiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!!!!!!!!!!!!!! :( :( :( :( :( :( :( :(